مشتریان عزیز، با توجه به وضعیت بازار ارز، امکان بروزرسانی قیمتی همه محصولات وجود ندارد. خواهشمندیم قبل از هرگونه واریزی با شماره واحد فروش تماس بگیرید. واحد فروش :
02166941540
صنعت بسته بندی که ترکیبی از علم، هنر و فناوری است، توانمندی زیادی در رشد کسب و کارها و برندها دارد علاوه بر این تأثیر آن در زندگی روزمره مردم، کالاهای مصرفی روزانه، محصولات دارویی و پزشکی و حتی محصولات استراتژیک کاملا مشهود است؛ اما در این روزهای پس از جنگ مانند هر صنعت دیگری، بسته بندی نیز دچار نوساناتی شده است که نگرانی‌هایی را ایجاد می‌کند. در این مقاله سعی داریم درباره تاثیر جنگ بر صنعت بسته بندی نگاهی ویژه داشته باشیم و ببینیم آیا افق روشنی وجود دارد؟
تا امروز بسته بندی به چند دلیل در تمامی صنایع مورد توجه قرار گرفته است:
اول: ایمنی و محافظت از محصول در برابر سرما، گرما، فشار، حرارت، ضربه و حتی هوا که برای بسیاری از محصولات تولیدی، مانند مواد غذایی حیاتی است.
دوم: ارائه اطلاعات محصول از جمله تاریخ تولید و انقضا، راهنمای شیوه حمل، توضیح محتویات، دما و شیوه نگهداری یا حتی شستشو که این مورد هم در برخی صنایع بسیار حائز اهمیت است.
سوم: بازاریابی که مربوط به شکل ظاهری محصول در جذب مشتری می‌شود و شاید از موارد دیگر کم اهمیت‌تر به نظر برسد؛ اما برای تولید کننده نقشی تعیین کننده دارد.
چهارم: جابجایی آسان که مربوط به حمل و نقل و حتی چینش درست محصولات در انبارها می‌شود. بنابراین علاوه بر خود محصولات و کیفیت آن‌ها بسته بندی در نحوه عرضه و تقاضا نقشی ویژه دارد.
صنعت بسته بندی در ایران با تمام پیشرفت‌هایی که داشته است، باز با بازار خارجی خیلی فاصله دارد و این فقط مربوط به اثر جنگ نیست. این صنعت با وجود گستردگی و اهمیتی که دارد اغلب به صورت پراکنده اداره می‌شود. مسائل مربوط به بسته بندی کارتن با مسائل بسته بندی نایلون متفاوت هستند و هر کدام نیاز به بررسی ویژه دارند تا شرایط برای بهترین نتیجه مهیا شود. همچنین تولید کنندگان دستگاه‌های بسته بندی داخلی آنطور که باید حمایت نشده و سرمایه لازم را دریافت نمی‌کنند تا حتی بر اساس دانش به روز شده، به تولید و بازاریابی و رقابت با بازار خارجی بپردازند.کارخانه‌ها و تولیدکننده‌ها به صورت پراکنده مشغول به کار هستند؛ اما دید آن‌ها کوتاه مدت و مقطعی است؛ در صورتی که اگر دولت با سازندگان و صنعتگران بسته بندی همکاری کند، می‌تواند درآمد زایی این صنعت را چند برابر کرده و به آن رونق ببخشد.
با تمام چالش‌هایی که به آن‌ها اشاره شد، تولید کنندگان و صنعتگران سعی در تولید و طراحی ماشین آلات ویژه و نوین بسته بندی دارند و به صورت ویژه صنعت چاپ و بسته بندی نسبت به دهه اخیر پیشی گرفته است؛ تا اینکه خبر از جنگ می‌شود. حمله به سه زنجیره تأمین که در صنعت بسته بندی بسیار اهمیت دارند:
آسیب به برخی زیرساخت‌های پتروشیمی قیمت محصولات وابسته به این صنعت از جمله اقلام بسته‌بندی را افزایش داده است که همین مورد سبب افزایش قیمت کالاهای اساسی و مصرفی مردم می‌شود. درست است که برخی از تولید کنندگان بسته بندی و قیمت آن را خیلی تاثیرگذار نمی‌دانند؛ اما در برخی صنایع بدون بسته بندی مناسب و بهداشتی، امکان ارائه محصول وجود ندارد. کالاهایی مانند آب معدنی، روغن، کنسروها، لبنیات و داروها و… .با این که تمرکز بیشتر روی خسارت‌های مستقیم جنگ بر صنایع بزرگ است، اختلال در تأمین مواد اولیه بسته‌بندی می‌تواند به‌تدریج صنایع غذایی و حتی قیمت کالاهای اساسی در سفره خانوار را تحت‌تأثیر قرار دهد.
در واقع بخش بزرگی از مواد بسته‌بندی مواد غذایی از پلیمرهای پتروشیمی و محصولات فلزی تأمین می‌شود؛ از بطری‌های PET قابل استفاده برای آب، لبنیات و روغن گرفته تا قوطی‌های فلزی کنسرو، فیلم‌های پلاستیکی، ظروف یک‌بارمصرف و بسته‌بندی‌های چندلایه.
باید گفت که نمی‌توان هیچ چیز راه به گذشته بگرداند. اهدافی که مورد حمله قرار گرفتند، به طور مستقیم و غیر مستقیم در همه صنایع اثر دارند. پتروشیمی‌ها، صنایع فولاد و پالایشگاه‌ها گرچه بازسازی می‌شوند؛ اما این بازسازی زمان‌بر است. نمی‌توان ناامید بود؛ اما نمی‌شود با خوش بینی کامل ادامه داد.
در بازه چند ماه تا چند سال بازسازی‌ها ادامه خواهد داشت و در این فاصله، مواد اولیه دچار کمبود خواهد شد و در پی آن افزایش قیمت به دلیل جایگزین‌های وارداتی را شاهد خواهیم بود که تازه اگر تحریمی در این باره صورت نگیرد و واردات مواد اولیه آزاد باشد که در غیر این صورت ممکن است استفاده از مواد بازیافتی غیر استاندارد در پی کمبود مواد اولیه پتروشیمی رواج پیدا کند که به ویژه در صنایع غذایی بسیار زیان‌بار است.شاید تا امروز دغدغه صنایع بسته بندی ایده، طراحی‌های نوین و مواد اولیه با کیفیت بود؛ اما امروز این دغدغه تبدیل به وجود مواد اولیه شده است.
در شرایط عادی واردات یا افزایش حداکثر توان تولید، اولین راه حل‌هایی است که به ذهن می‌رسد؛ اما در این شرایط بیشتر تمرکز باید روی باز نگه داشتن مرزها باشد تا مواد اولیه داخل شود. این موضوع هم در این شرایط تحت تبصره‌ها و سهمیه‌های قانونی قرار دارد و قطعا دست تولیدکنندگان خیلی باز نخواهد بود.
برخی از مواد اولیه که از نظر فوریت برای بسته بندی اقلام ضروری و داروها کاربرد دارند در اولویت قرار خواهند گرفت و به همین ترتیب ممکن است بسیاری از صنایع سهمیه واردات مواد اولیه دریافت نکنند.
بعد از آن شناسایی و استفاده از ظرفیت‌های دستگاه‌های بسته بندی داخل کشور است و ایده پردازی برای استفاده بهینه از آن‌ها؛ اما این یک راه حل بلند مدت است و قطعا در کوتاه مدت راهی پیش نخواهد برد.نکته دیگر بحث تورم و تفاوت‌های ارزشی ارز است که هر تولید کننده اگر واردات هم داشته باشد، ناچار به افزایش قیمت خواهد بود و همین روی میزان فروش تاثیر خواهد داشت.
جمع بندی
با تمام این تفاسیر گروه صنعتگران امیدوار است شرایط به سمتی سوق داده شود که چرخ اقتصاد کشور در همه جوانب خوب بچرخد و در پی آن چرخ صنعت بسته بندی نیز خوب پیش خواهد رفت؛ اما جنگ حرکت تمام این چرخ‌ها را مختل کرده است و به همین دلیل نمی‌توان هیچ بخشی از صنایع را جدا کرد و گفت این بخش مشکلی نداشته است. تنها حرفی که می‌توان گفت این است که با تمام ضربه‌ای که خورده‌ایم، روی ادامه دادن تمرکز کنیم و امیدوار باشیم شرایط کشور به نحوی مطلوب تغییر کند تا هم صاحبان صنایع هم کارگران و هم مردم از این رنج رهایی پیدا کنند.
جدیدترین مقالات
پربازدید ترین مقالات
